top of page
Zoeken

Waarom mijn ongeduld maar niet wegging (en wat er écht achter zat)

  • Foto van schrijver: Anouk
    Anouk
  • 8 aug
  • 3 minuten om te lezen

Ik dacht altijd dat ik van nature ongeduldig was. Ik wil dat dingen vooruitgaan, dat er beweging is, dat plannen werkelijkheid worden. En als het even kan: liever gisteren dan vandaag.

Jarenlang dacht ik dat dát mijn grootste uitdaging was. En dat mijn ongeduld de reden was waarom ik vaak iets niet afmaakte; een opleiding, een boek lezen, of iets simpels als een puzzel. En toen ik voor de zoveelste keer weer aan een cursus was begonnen en afhaakte, besloot ik eraan te werken. En ik begon mijn mindset te veranderen. "Je bent zoals je denkt" - Michael Pilarzcyk. Door middel van bewust worden van mijn ongeduld gedurende de dag, maar ook met meditaties; oefeningen in het dagelijks leven zoals wandelen met de hond en hem lekker zijn gang laten gaan in plaats van zuchten en roepen dat we door moeten lopen of express de lange rij in de supermarkt kiezen. En het werkte. Vaak..., maar toch kwam het zo nu en dan weer naar boven.

Vooral als het ging om de zaak (samen met mijn man runnen we Sherlocks Place in Rotterdam).

Sherlocks Place Rotterdam

Ik houd me vooral achter de schermen bezig met de website, administratie etc. En wie zelf een website bijhoudt, begrijpt misschien wel hoe frustrerend het kan werken. Ik wilde altijd even snel een aanpassing doorvoeren (want er staat nog meer op mijn to do-lijstje) en vervolgens was ik er 3 a 4 uur mee bezig.

Waarom? Omdat ik niet eerst even de tijd nam om helder te krijgen wat ik precies wilde en hoe uit te voeren, nee, hup, gelijk uitvoeren. Met als gevolg dat het niet lukt of gaat zoals je wilt en er veel langer mee bezig bent.

Het was alsof alle mindset-tools die ik wist en geleerd had opeens verdampten.

“Waarom blijft dit terugkomen?”


Omdat bewustwording een onderdeel is van daadwerkelijk transformeren, daadwerkelijk een issue of blokkade oplossen.


Inmiddels was ik het wel een beetje zat dat dit toch nog steeds de kop op stak en met de hulp van mijn coach zijn we samen gaan doorgronden; wat is de oorzaak van mijn ongeduld? Waar komt dit vandaan?


Bij mij was dit een een diepe behoefte aan groei en erkenning/ van betekenis zijn.

Groeien op zakelijk gebied, maar ook groeien op persoonlijk vlak.

Dat was wel heel herkenbaar en daar was ik me ook bewust van. Door hier met mijn coach over te praten, deed hij mij echt beseffen dat groei tijd vergt én ervaringen opdoen. Dit hielp mij accepteren en laten integreren in mijn (dagelijks) leven, ook lichamelijk, het zit in mijn brein. Wat ik hiermee bedoel is dat het niet meer een mindset stukje is. Ik hoef er niet over na te denken. Als vanzelf heb ik meer geduld wanneer ik iets nieuws moet uitproberen en neem ik mijn tijd.


Erkenning/ van betekenis zijn was een eyeopener, maar wel een van de basisbehoeften die de meeste van ons belangrijk vindt. 

Waardering ligt hier dicht tegen aan. Mijn behoefte aan waardering (van anderen) was dermate groot, dat ik dus zo snel mogelijk weer iets af wilde hebben, om te laten zien wat ik gedaan had. Om erkenning te krijgen. 


Even een side note: Ik zet ‘van anderen’ tussen haakjes, maar eigenlijk moet ik die bold maken en uitvergroten. Want dat is nu precies het issue. Waardering van anderen is heel fijn, maar dan zul je altijd afhankelijk zijn van anderen en je dus altijd afvragen wat anderen van jou of wat je doet, vinden. Maar wat er echt toe doet is dat je waardering uit jezelf haalt. Een ander vindt namelijk altijd wel iets. Waardering in jezelf vinden is zo bevrijdend en geeft je zoveel lucht. En de energie die je daarmee vrijmaakt, maakt dat je leven een stuk lichter wordt. 


Ook dit issue, de behoefte aan erkenning van anderen, heb ik samen met mijn coach doorgrond. We hebben het onderliggende pijnstuk “gevonden”. En met zijn begeleiding kon ik het ontwortelen en oplossen (transformeren).


Groei is geduld. Net als de bloemen in de zandloper


En dat is precies wat ik jou ook gun en waar ik je, met een eerlijke blik én zonder oordeel, graag bij help.



Ongeduld is vaak niet meer dan een alarmbel.

Het vertelt je dat er onder de oppervlakte iets speelt — perfectionisme, de behoefte aan erkenning of controle of wat dan ook. Als je dát niet aanpakt, zal ongeduld steeds weer terugkomen, hoe hard je ook werkt aan “meer geduld”.


Misschien herken je dat en heb je van alles heeft geprobeerd om geduldiger te worden, maar telkens weer terugvalt in hetzelfde patroon. Dan nodig ik je uit om samen te kijken naar de laag eronder.

En wie weet ontdek je, net als ik, dat ongeduld eigenlijk een wegwijzer is naar een veel diepere vrijheid.



Opmerkingen

Beoordeeld met 0 uit 5 sterren.
Nog geen beoordelingen

Voeg een beoordeling toe
bottom of page